กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 มีอะไรก็รีบพูด
ไม่เคยอธิษฐานขอพร เพราะกลัวว่ามันจะไม่เป็นไปอย่างที่หวัง
ไม่เคยรับปากใคร เพราะกลัวว่าจะทำตามที่พูดไม่ได้
หลินเจวี๋ยหมินรีบไปถึงข้างตัวเหลียงซื่อเจ๋อในพริบตา เขาคุกเข่าข้างหนึ่ง สีหน้าหนักแน่น ชูนิ้วชี้มือขวาขึ้น แล้วเริ่มตรวจลมหายใจของอีกฝ่าย
แล้วก็เลื่อนนิ้วไปวางที่ลำคอของชายหนุ่ม แววตาไหววูบ
อย่างที่ทุกคนเห็นและคาดไว้ คนคนนี้ไม่มีลมหายใจแล้ว ชีพจรก็หยุดเต้น
หลินเจวี๋ยหมินรับรู้ได้ชัด ความอุ่นที่ส่งมาจากปลายนิ้วยังหลงเหลืออยู่ ยังไม่จางหายไปหมด
เขาพูดว่า “น่าจะตายมาไม่นาน ประมาณอย่างมากก็ราวสิบห้านาที!”
พอคำพูดจบลง ราวกับอากาศหยุดไหล ทุกเสียงเงียบสนิท