กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 364 ต้องเก็บเป็นความลับนะ!
ไม่ต้องคิดเลย นี่มันภาพหลอนชัด ๆ
เหลียงซื่อเจ๋อตกอยู่ในความมืดมัว เริ่มพูดเพ้อเจ้อ
“สวีโหย่วเซิ่ง เจ้ารีบมาคุยกับมันหน่อยสิ ใกล้ถึงแล้ว”
คำว่า “ใกล้ถึงแล้ว” เนี่ย ผีได้ยินยังต้องถอนหายใจ
สวีโหย่วเซิ่งได้ยินก็รู้ว่า อดทนไว้คือชัยชนะ
เลยหัวเราะพลางด่าว่า “ซื่อเจ๋อ เรื่องบางอย่างเจ้าไอ้หนูก็รู้แก่ใจตัวเองดี ตั้งแต่เล็กจนโต เรื่องไหนที่เจ้าเอ่ยปากขอข้า ไม่มีสักครั้งที่ข้าไม่ตอบตกลง”
“อืม พูดแค่เมื่อเดือนก่อน เจ้าแอบท่านผู้ตรวจการไปเล่นพนัน แล้วมือบอนไปติดหนี้เถ้าแก่คนนั้นสามร้อยตำลึงเงิน สุดท้ายไม่ใช่ข้าที่ช่วยใช้ให้หรือไง?!”
“ตกลงกันว่าได้เวลาก็จะใช้เงิน แต่ตอนนี้อย่าว่าแต่เงาเงินเลย ขนเงินสักเส้นข้ายังไม่เห็น”