กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 366 ใช่หรือเปล่า
ไม่น่าแปลกใจเลย พอฟังรายงานจบ หนังตาของอันลู่ซานก็ไม่หย่อนลงอีกแล้ว
ท่าทางที่ไม่มีง่วงเหลืออยู่สักนิดนั้น มองแล้วชวนให้หัวเราะ
“พวกเจ้ารู้ไหม ฝ่าบาทยอมส่งพวกเด็กเวรพวกนี้มาหวยซีของเรา มันมีความหมายลึกซึ้งซ่อนอยู่ในนั้น”
“เฮ้อ ตอนนี้ก็ดีแล้ว อยู่ ๆ ก็ตายไปคนหนึ่งก่อนแล้ว”
อันลู่ซานลูบคางไปเรื่อย ๆ หนวดแข็ง ๆ ทำให้ฝ่ามือเสียวแปลบเบา ๆ
เขาก้าวออกจากห้องโถงใหญ่ มองพระจันทร์สีซีดบนท้องฟ้า หรี่ตาพูดเบา ๆ ว่า “คืนนี้ส่งคนไปเฝ้าพวกมันให้ดี พอรุ่งเช้าฟ้าเริ่มสว่างก็พาตัวมาทันที”
“อีกเรื่อง หลินเจวี๋ยหมิน เจ้าคิดว่าหนึ่งวันพอไหม”