กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 346 เย่เหลียง
พอสั่งคำเดียวว่าจับตัว ผลลัพธ์ก็ไม่ต้องพูดก็รู้
“อ๊าก!”
เสียงร้องโหยหวนดังตามมา คงเจ็บเข้ากระดูกเลย
อิ่งอีไม่ผ่อนมือเลยสักนิด แขนทั้งสองข้างของสวีโหย่วเซิ่งบิดเบี้ยวจนผิดรูป งอเป็นเกลียวเหมือนเชือกฟั่น
สาว ๆ ในหอสิบกว่าคนรวมทั้งเจ๊เจ้าของหอ ต่างตกใจจนหน้าถอดสีกับภาพตรงหน้า
เพื่อนสองคนของสวีโหย่วเซิ่งก็เหมือนเจอผีทั้งเป็น
ในไป๋อวี้จิงยังมีคนกล้าลงมือกับลูกชายคนเดียวของรองเสนาบดีกรมอาญาอีกเหรอ?!
ทำอะไรไม่คิดถึงผลแบบนี้ กล้าจริง ๆ กล้าจนนึกไม่ถึงเลยด้วยซ้ำ
พอทั้งสองตั้งสติได้แล้วมองหน้าคนที่ลงมือให้ชัด ๆ หัวสมองก็ว่างเปล่าไปเลย