กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 345 จับตัว
เถาองุ่นไม่ออกดอกลิลลี่ เวลามองตัวเองไม่ชัด ก็ออกไปมองโลกให้มากหน่อย
สถานเริงรมย์พวกนี้ ก็เป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งของโลกเหมือนกันนั่นแหละ
สาว ๆ ที่นี่มีความสามารถกันทุกคน แถมพูดจาไพเราะ ก็ไม่แปลกที่คนจะมาบ่อย ๆ
พอเข้าไปในหอ บรรยากาศอึกทึกครึกโครมในโถงใหญ่ก็ร้อนแรงจนฉู่เฟิงขมวดคิ้วขึ้นมาทันที
ด้วยกลิ่นอายสูงส่งที่บ่มขึ้นมาในตัวเขา แค่ยืนอยู่เฉย ๆ ก็ไม่มีใครกล้ามองข้าม
สาว ๆ ของหออี๋หงนั้น เรื่องสายตาสังเกตคนต้องยกให้เป็นที่หนึ่ง
เจ้าของหอนางเป็นหญิงงามวัยสี่สิบกว่าปี ทำอาชีพนี้มานานจนเจนจัดเรื่องการอ่านคน
นางจึงออกมาต้อนรับด้วยตัวเองทันที เพราะรู้ว่าคงมีท่านผู้ใหญ่ที่มีฐานะสูงส่งมาถึง