กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 344 เข้าง่ายออกยาก
ตาของหงชีหรี่ลงเล็กน้อยในทันที ฝ่ามือแก่ ๆ ยื่นออกไปตรง ๆ เริ่มจับชีพจรให้ฉู่เฟิง
ตั้งแต่จังหวะที่เด็กหนุ่มก้าวเข้ามาในลานบ้าน เขาก็รู้สึกถึงกลิ่นของความตาย
คนที่ถูกความตายครอบงำก็ไม่ใช่ตัวเองแน่ ๆ หมายถึงฉู่เฟิงต่างหาก
ชีพจรอ่อนมาก ราวกับว่างเปล่า ราวกับมีอยู่ก็ไม่ใช่ ไม่มีก็ไม่เชิง!
ด้วยประสบการณ์ของหงชี เขาย่อมเข้าใจว่าคนตรงหน้าโรคได้ลุกลามถึงขั้นหนักแล้ว แทบจะไม่มียารักษาแล้ว
ถ้าเป็นอย่างนี้ สิ่งที่มองไม่ชัดก็ไม่ใช่แค่คนคนเดียว แล้วอนาคตของต้าฉู่จะอยู่ที่ไหนกัน?