กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 430 คุณสมบัติ: [ดาวตกถล่มค่าย (ทอง)]
ตอนนี้หลิวซิ่วกำลังนั่งยองๆ อยู่หลังใบเสมาบนกำแพงเมือง
เอาเล็บขูดเศษโคลนแห้งกรังบนแผ่นไผ่ ขูดไปสองทีก็เป่าฝุ่นออกทีหนึ่ง
ด้านล่างเผยให้เห็นตัวอักษรที่สลักไว้ว่า “ซินหมั่งตี้หวงปีที่สี่”
เขาพลิกแผ่นไผ่กลับมา ด้านหลังยังมีปฏิทินสลักไว้ครึ่งบรรทัด น่าจะเป็นเสมียนสักคนสลักไว้ด้วยมือ
เขายื่นแผ่นไผ่ให้เติ้งเฉินที่อยู่ข้างๆ แล้วพูดว่า “เก็บไว้ให้ดี วันหน้าปราบหวังหมั่งได้ ของชิ้นนี้แลกข้าวได้ตั้งสามโต่วเชียวนะ”
เติ้งเฉินไม่ได้รับไว้ เอาแต่ทำหน้าอมทุกข์พลางบุ้ยปากไปทางนอกเมือง
“เหวินซู่ เจ้าดูทางโน้นก่อนเถอะ”
นอกเมือง กระโจมที่พักของกองทัพซินหมั่งทอดยาวตั้งแต่ประตูด้านเหนือของคุนหยางไปจนถึงริมแม่น้ำจื้อสุ่ย แน่นขนัดจนกระโจมแทบจะเกยกัน
“เห็นชัดแล้วล่ะ” หลิวซิ่วยัดแผ่นไผ่ใส่อกเสื้อของเติ้งเฉิน ปัดฝุ่นดินบนมือพลางพูดว่า “จากตรงนี้ไปถึงกระโจมทัพหลวง ราวๆ สามร้อยก้าว พุ่งทะลวงไปใช้เวลาไม่ถึงก้านธูปดอกเดียวด้วยซ้ำ”