กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 429 จุดจบจักรพรรดินี (ห้า)
เฮ่อเหลียนอวิ๋นหนีเงยหน้าขึ้น มองดวงจันทร์บนฟ้าที่ถูกเมฆบังไปครึ่งดวง แล้วจู่ๆ ก็ปล่อยโฮออกมา
เสียงร้องไห้นั้นแหบพร่าและโหยหวน ราวกับหมาป่าบาดเจ็บสาหัสที่กำลังส่งเสียงหอนยาวเป็นครั้งสุดท้ายกลางทุ่งกว้าง
“ตายไปรู้ว่าทุกสิ่งย่อมว่างเปล่า แต่เศร้าใจนักที่มิได้เห็นใต้หล้ารวมเป็นหนึ่ง...”
เสียงของนางพลันสูงขึ้น กรีดร้องก้องไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืนอย่างน่าเวทนา
ประกายกระบี่ในมือวูบวาบขึ้นคราหนึ่ง
รอยเลือดสีแดงฉานพลันปรากฏขึ้นที่ลำคอของเฮ่อเหลียนอวิ๋นหนี
เลือดสดๆ พุ่งกระฉูด สาดเป็นเส้นโค้งสีแดงคล้ำใต้แสงจันทร์
ร่างของนางโงนเงน แล้วเอียงไปพิงทวนเงินเล่มนั้นไว้
ทวนเงินค้ำยันนางไว้ และนางก็ค้ำยันทวนเงินไว้เช่นกัน