ตอนที่ 431 คุณสมบัติ [ตรัสรู้ในป่าไผ่]

ตอนที่ 431 คุณสมบัติ [ตรัสรู้ในป่าไผ่]

ภาพที่สามสว่างวาบขึ้นมาตามกัน

ที่สถานีม้าหลงฉาง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังนั่งยอง ๆ แทะเสบียงแห้งอยู่ข้างป่าไผ่

เพียงแต่สภาพของเสบียงแห้งมันออกจะ... เขาแทะไปสองคำ เกือบทำฟันหน้าบิ่น เลยตัดใจโยนทิ้งไปตรงนั้น แล้วนั่งเหม่อมองป่าไผ่ตรงหน้า

ตอนแรกเฉินเซ่าคิดว่าเป็นแค่ภาพธรรมดา แต่ตัวอักษรที่ปรากฏขึ้นมากลับทำให้เขาหายใจกระชั้นถี่ขึ้นมาทันที

[หวังหยางหมิง]!

ชิบหายแล้ว... ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่นี่นา...

ภาพนี้เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี การตรัสรู้ธรรมที่หลงฉาง คงไม่ใช่ว่าจะให้คุณสมบัตินี้กับเขาหรอกนะ

ถ้างั้นมันก็เหมือนเปิดโปรโกงกันโต้ง ๆ เลย