กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 426 จุดจบจักรพรรดินี (สอง)
บนยอดภูเขาว่อหลง ลมราตรีพัดหวีดหวิว
เฮ่อเหลียนอวิ๋นหนียืนอยู่ตรงนั้นตามลำพัง มองดูแสงไฟเบื้องล่างด้วยร่างที่สั่นเทิ้ม
นางทรุดตัวลงนั่ง กอดเข่าซุกหน้าลงกับแขน ร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนเด็กสาววัยสิบเจ็ดสิบแปด
ทหารคนสนิทพวกนั้นจากไปไกลแล้ว
นางจึงไม่ต้องฝืนทนอีกต่อไป
“ท่านแม่...”
“ข้าเหนื่อยเหลือเกิน...”
นางนึกถึงตอนเด็กๆ ไม่ว่าจะเจอเรื่องใหญ่โตแค่ไหน พอได้ร้องไห้ในอ้อมกอดของแม่สักพักก็หาย
พอแม่ตายไป นางก็ไม่เคยร้องไห้อีกเลย