ตอนที่ 425 จุดจบจักรพรรดินี (หนึ่ง)

ตอนที่ 425 จุดจบจักรพรรดินี (หนึ่ง)

แสงจันทร์ทอดต่ำ

บนยอดภูเขาว่อหลง เฮ่อเหลียนอวิ๋นหนียืนอยู่ริมหน้าผา มองไปรอบตัวอย่างเคว้งคว้าง

ยอดเขาไม่กว้างนัก เป็นลานโล่ง มีก้อนหินใหญ่สองสามก้อน พ้นจากนั้นไปก็เป็นเหวลึกหมื่นจั้ง

พอมองลงไป เชิงเขามีคนชุมนุมกันแน่นขนัด กองทัพต้าเหยียนล้อมภูเขาไว้จนมดสักตัวก็ลอดผ่านไม่ได้

พอมองขึ้นไป ท้องฟ้ามืดสลัวดูลอยต่ำ ดวงจันทร์ถูกเมฆบังไปครึ่งดวง แสงขาวซีดสาดลงมาบนยอดเขาจนทุกอย่างกลายเป็นสีเทาหม่น

หนีมาถึงตรงนี้ เฮ่อเหลียนอวิ๋นหนีเพิ่งรู้ตัวว่า ตนไม่มีที่ให้หนีอีกต่อไปแล้ว

“เหอะ”

ลมราตรีพัดมา เส้นผมถูกพัดจนแนบไปกับมุมปาก เฮ่อเหลียนอวิ๋นหนีหลุดหัวเราะเบาๆ ออกมาคำหนึ่ง

นางก้มลงมองทวนเงินในมือ สหายเก่าที่ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่มาครึ่งชีวิตเล่มนี้ บัดนี้บิ่นไปหมดทั้งเล่ม ไร้ซึ่งประกายแวววาว