กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 108 ดอกไม้กินคนน่าสยดสยอง อยากเป็นผู้ฉวยโอกาส
ดินแดนไม้ใหญ่และดินแดนน้ำใหญ่มีรูปแบบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง อย่างแรกมีแต่ต้นไม้ อย่างหลังมีแต่น้ำ
หลินปู้ฝานสาบานเลยว่านางไม่เคยเห็นต้นไม้ใหญ่มากมายเช่นนี้มาก่อน
บดบังท้องฟ้าและดวงอาทิตย์ แม้แต่แสงแดดบนท้องนภาก็ยังถูกบดบังไว้จนมิดชิด
เมื่อมาถึงดินแดนไม้ใหญ่ นางก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าแรงกดดันของฟ้าดินนั้นหนักหน่วงยิ่งขึ้น
ไม่มีทางที่จะรู้สึกสบายเหมือนปลาได้น้ำเหมือนในดินแดนน้ำใหญ่เลย
หลินปู้ฝานกำลังกลุ้มใจว่าจะออกจากดินแดนไม้ใหญ่อย่างไร นางก็สัมผัสได้ว่ามีกลิ่นอายหลายสายจากที่ไกลๆ กำลังมุ่งหน้ามายังทิศทางที่นางอยู่อย่างรวดเร็ว