กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 109 บัวมารดั่งโลหิต กลับกลอกไร้ปรานี
"ปัง... ปัง..."
ร่างสองร่างปลิวถอยหลังกลับไปอย่างรวดเร็ว กระแทกลงบนพื้น ทิ้งหลุมลึกไว้สองหลุม
หลินปู้ฝานกรอกตา นึกไม่ถึงเลยว่าคนสองคนนี้จะไร้ประโยชน์เช่นนี้
ชั่วขณะหนึ่งนางก็รู้สึกอยากรู้ว่าคนชุดดำเหล่านี้บำเพ็ญจนถึงระดับแปลงเทพได้อย่างไรกันแน่
ราวกับว่าถูกกองสุมขึ้นมาด้วยวิชาลับและสมุนไพรโอสถ พลังรบที่แท้จริงนั้นเทียบไม่ติดกับระดับขอบเขตเลยแม้แต่น้อย
"อย่าได้ตระหนี่สมบัติ เพื่อแผนการใหญ่ของสำนักศักดิ์สิทธิ์ มีไม้ตายก้นหีบอะไรก็งัดออกมาใช้ให้หมด พวกเราต้องรีบออกจากดินแดนไม้ใหญ่โดยเร็ว"
หลินปู้ฝานตะโกนเสียงดังด้วยความตื่นเต้น หวังว่าทั้งสองคนจะพึ่งพาได้มากกว่านี้อีกสักหน่อย