เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 302 ร้านเหล้าหงเฉิน ผู้มาหาเรื่อง
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่ผืนทรายสีเหลืองในมณฑลตะวันตกได้มีร้านเหล้าแห่งหนึ่งเพิ่มขึ้นมา นามว่า หงเฉิน
ภายในร้านเหล้ามีเพียงเด็กหนุ่มที่ชอบสวมชุดคลุมสีทองและเด็กสาวที่ตาบอดข้างหนึ่งเท่านั้น
เล่าลือกันว่าเถ้าแก่เนี้ยของร้านเหล้าหงเฉินงดงามดั่งเทพธิดา ทว่าผู้ที่เคยพบเห็นนางจริง ๆ กลับมีน้อยยิ่งนัก
ธงของร้านเหล้าโบกสะบัดอยู่บนยอดเสาไม้ไผ่ สายลมพัดโชย กลิ่นหอมของเหล้าดอกท้อก็ลอยกรุ่นไปทั่วผืนทรายสีเหลืองในรัศมีหลายลี้
เมื่อก่อนหลินปู้ฝานไม่รู้สึกอะไรกับดอกท้อ แต่หลังจากจากสำนักศึกษาชิงซานมา นางกลับชื่นชอบดอกไม้ที่ไม่เย้ายวนและไม่งดงามจนเกินไปชนิดนี้เป็นอย่างมาก
ดังนั้นรอบ ๆ ร้านเหล้าหงเฉินจึงรายล้อมไปด้วยป่าท้อสิบหลี่ และในร้านก็มีเพียงเหล้าดอกท้อเพียงชนิดเดียว