กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 301 กระบี่ที่สะเทือนโลกหล้า
หลินปู้ฝานโค้งคำนับป่าท้อด้วยความเคารพ ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป
วันนี้สำนักศึกษาชิงซานได้ส่งครูหญิงผู้สร้างความฮือฮาเมื่อหลายสิบปีก่อนจากไปอีกครั้ง
เหล่าศิษย์ศึกษาต่างมองดูแผ่นหลังในชุดสีครามที่ค่อย ๆ ห่างออกไป เมื่อร่างนั้นกำลังจะเลือนหาย ทุกคนก็ทำพิธีสุภาพชนอย่างพร้อมเพรียง
“ขอให้ท่านดั่งภูผาและสายน้ำ ทะยานขึ้นดุจสายลมและเมฆา!”
หลินปู้ฝานชะงักฝีเท้า นางหันกลับมามองดูผู้คน
แสงอาทิตย์ยามเย็นทอดเงาคนให้ยืดยาว ทว่าแสงสีทองเรืองรองกลับสาดส่องบนใบหน้าของทุกคนอย่างไม่เสื่อมคลาย
ในหมู่คนเหล่านี้ยังมีหลายคนที่เคยตั้งคำถามยากลำบากเพื่อกลั่นแกล้งนาง ทว่าบัดนี้บนใบหน้ากลับเพิ่มความจริงใจขึ้นหลายส่วน
สำนักศึกษาชิงซานที่อยู่เบื้องหลังเงียบงัน แต่เสียงระฆังที่ดังกังวานกลับคล้ายกำลังบอกลาอย่างไร้สุ่มเสียง