กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 295 เข้ายอดเขาชิงจู บัวเขียวและคัมภีร์กระบี่
เดี๋ยวคนผู้นี้เกิดโกรธขึ้นมา จะไม่พังยอดเขาชิงจูราบเป็นหน้ากลองหรอกหรือ?
หลินปู้ฝานเดาใจจินหยวนเป่าไม่ออก แต่เมื่อเห็นท่าทางกระวนกระวายของเขา ก็พอจะเดาได้ว่าเขามีเรื่องปิดบังนางอยู่
แต่นางก็ไม่ได้ร้อนใจแต่อย่างใด ในเมื่อนางกลับมาแล้ว เรื่องที่ควรรู้ ช้าเร็วก็ต้องรู้อยู่ดี
เนื่องจากจินซูอวี้เพิ่งจะอยู่ระดับสร้างรากฐาน ยังไม่สามารถเลิกรับประทานอาหารของปุถุชนได้
ดังนั้นเย็นนี้พวกเขากลับได้รับประทานอาหารมื้อค่ำที่อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่งมื้อหนึ่ง
"ฝูเหยาล่ะ? ครั้งนี้ไม่ได้กลับมาพร้อมเจ้าหรือ?"
ระหว่างมื้ออาหาร หลี่เยวี่ยคอยคีบอาหารให้หลินปู้ฝานอยู่เสมอ แม้จะรู้ดีว่านางไม่จำเป็นต้องรับประทานอาหารมาตั้งนานแล้วก็ตาม
แต่ก็ยังควบคุมมือตัวเองไม่ได้