กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 294 หวนคืนไท่เสวียน พบพานสหายเก่าอีกครา
นักพรตจันทร์สว่างจากไปแล้ว ทว่าไม่ได้พาฝูเหยาไปด้วย
ช่วงที่ผ่านมา นางถูกเจ้านกโง่ตัวนี้ทำเอาหนวกหูจนแทบทนไม่ไหว หากขืนเอามันไว้ข้างกายอีก ไม่แน่ว่าสักวันหนึ่งนางอาจจะทนไม่ไหวจนต้องฆ่านกกินเนื้อเอาได้
"หัวหน้า พวกเราจะไปที่ใดกัน?"
ฝูเหยาดูตื่นเต้นมาก ในที่สุดเขาก็เป็นอิสระเสียที
สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่ารสชาติของการถูกบังคับให้ฝึกบำเพ็ญมันทรมานแค่ไหน!
ยังคงเป็นหัวหน้าที่ดีที่สุด นางไม่เคยบังคับให้สัตว์เลี้ยงวิญญาณฝึกบำเพ็ญ มีแต่จะคอยทบทวนตนเองว่าพยายามมากพอแล้วหรือยัง
หลินปู้ฝานก้าวขึ้นไปบนแผ่นหลังกว้างของฝูเหยา ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงเบา
"กลับไปดูที่สำนักไท่เสวียนเถิด พวกเราไม่ได้กลับไปนานมากแล้ว"