กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากวันนั้น ซ่งจือเหยาก็เชื่อเนื้อหาในจดหมายสองฉบับนั้นไปโดยปริยาย
ช่องว่างประหลาดในความทรงจำเหล่านั้น ความรู้สึกที่เธอมักคิดว่ามีบางอย่างผิดปกติ หากเป็นไปตามที่จดหมายบอกไว้ ก็ล้วนมีคำตอบจริง ๆ
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ ซ่งจือเหยาเกิดความเชื่อใจและพึ่งพาในตัวจี้เหวยเซินอย่างแรงกล้า
เธอรู้สึกว่า……
ราวกับว่า ตัวเองป่วยเป็นโรคร้ายประหลาดที่ไม่มีใครเข้าใจและรังเกียจเป็นที่สุด แต่สามีของเธออย่างจี้เหวยเซินกลับอ่อนโยนสุขุม ทั้งยังบอกเธออย่างหนักแน่นว่า ผมยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับคุณ ผมจะยืนอยู่ข้างคุณเสมอ
คุณดีมากแล้ว คุณไม่ได้ทำอะไรผิด
คุณคือตัวคุณเองที่มีเพียงหนึ่งเดียว
หลังจากนั้น ซ่งจือเหยาก็ค่อย ๆ เริ่มมีความเปลี่ยนแปลง