ตอนที่ 437 ผมคุมผู้นำของผมไม่ได้หรอก

วันนี้จี้เม่าหลินไม่ระวังจนเอวเคล็ดไปนิดหน่อย

ไจ๋หมินโทรศัพท์ไปที่ห้องทำงานของจี้เหวยเซิน น้ำเสียงทั้งร้อนรนทั้งดุดัน ต่อว่าจี้เม่าหลินว่าไม่เจียมตัวว่าอายุอานามปาเข้าไปเท่าไหร่แล้ว ยังคิดว่าตัวเองเป็นหนุ่ม ๆ อยู่ได้ เป็นคนแก่หมดสภาพคนหนึ่งแล้วแท้ ๆ เห็นโย่วโย่วกระโดดเชือกก็รั้นจะแย่งมาเพื่อจะกระโดดบ้างให้ได้!

“พวกเธอรีบมาเดี๋ยวนี้เลย! ฉันพูดกับเขาไปก็ไร้ประโยชน์ ต้องให้นายกับภรรยาของนายมาเอง!”

“เขาเป็นตายยังไงก็ไม่ยอมไปเอ็กซเรย์ที่โรงพยาบาล!”

จี้เม่าหลินรู้สึกขายหน้า เขาเป็นใครกัน ตอนหนุ่ม ๆ เคยทำอะไรมาบ้าง? สมรรถภาพร่างกายของเขาควรจะแข็งแรงขนาดไหนกัน! ถึงจะเป็นคนแก่หมดสภาพ เขาก็ต้องเป็นผักกาดแก่ที่เนื้อแน่นสิ! ถึงใบจะเหี่ยวเฉาแต่แกนข้างในจะเหี่ยวตามไปด้วยไม่ได้เด็ดขาด!