ตอนที่ 436 ฉันต้องการคุณ

พวกเขาพิงหน้ารถ เคียงข้างกันมองออกไปยังผืนน้ำ ซ่งจือเหยาพึมพำว่า “ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าคำโบราณที่มักบอกว่าครอบครัวมีอิทธิพลต่อคนเรานี่มีเหตุผลจริง ๆ… จริง ๆ แล้วฉันใจร้อนไปหน่อย ถึงจะลองคิดดูให้ละเอียดแล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่ารีบร้อนอะไร พูดกันตามตรงพวกเราก็ไม่ได้ขาดแคลนเงินทอง”

“อาจจะยังเป็นเพราะตอนเด็กเคยจนมาก่อน เลยเคยสัมผัสกับความรู้สึกที่ไม่มีทางตัดสินใจเรื่องใด ๆ เองได้”

“พอดึงดันหาเงินและกุมสิทธิ์อะไรบางอย่างไว้ด้วยความสามารถตัวเองได้ในที่สุด ก็เลยอดใจไม่ไหว…อยากได้มากขึ้นไปอีก”

“ขอโทษนะเหวยเซิน ฉันขอโทษคุณอย่างเป็นทางการ ช่วงเวลานี้ฉันผิดเองที่ละเลยคุณไป”

จี้เหวยเซินเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยอย่างเนิบนาบว่า “คุณพูดไม่ผิดหรอก เราสองคนมีบางด้านที่แตกต่างกันมากจริง ๆ เพราะครอบครัวและประสบการณ์การเติบโต”