ตอนที่ 438 ก็ยังอิจฉาคุณอยู่ดี

วันนี้เหล่าหยางไม่อยู่ แต่เด็กเสิร์ฟในร้านยังคงกระตือรือร้นเช่นเคย อากาศร้อนโต๊ะเตี้ยจึงถูกยกออกมาตั้งข้างนอกทั้งหมด นั่งลงได้ไม่นานต่างคนต่างก็คุยจ้อไปกินถั่วลิสงกับถั่วแระต้มไป จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงใครคนหนึ่งร้องทักขึ้นมาอย่างไม่แน่ใจนัก—

“…จี้เหวยเซิน?”

พอมองไป ก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่อายุอานามไล่เลี่ยกับจี้เหวยเซิน

จี้เหวยเซินชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าค่อนข้างซับซ้อนเล็กน้อย ซ่งจือเหยาเห็นปฏิกิริยาของเขาเช่นนั้น ก็พลันนึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งที่จี้เหวยเซินเคยเอ่ยถึงไม่กี่ครั้ง และมีอิทธิพลต่อเขามาก

“ฉันเอง ไม่ได้เจอกันนานเลย” จี้เหวยเซินทำปากขมุบขมิบบอกซ่งจือเหยาว่า คือฟางชิ่งผิง ยืนยันข้อสันนิษฐานของเธอ

จากนั้นก็บอกจี้เม่าหลินว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นเก่า แล้วลุกขึ้นเดินไปทักทายอีกฝ่าย