ตอนที่ 435 ตอนนี้ยังไม่อยากพูดคำหวานกับคุณ

จี้เหวยเซินไม่ได้ตอบอะไรอีก เขาวาดกราฟคลื่นไฟฟ้าหัวใจของตัวเองต่อไปเงียบ ๆ

ซ่งจือเหยาพริบตาปริบ ๆ ยกเก้าอี้ตัวหนึ่งมาข้างกายเขา นั่งลง หยิบกระดาษร่างเปล่า ๆ แผ่นหนึ่งกับพู่กันด้ามหนึ่ง แล้วเริ่มเขียนแกรก ๆ เช่นกัน

“มื้อเย็นอยากกินอะไร เถ้าแก่ซ่งจ่ายเอง”

ท้ายประโยควาดรูปหัวใจดวงน้อย ๆ ไว้ดวงหนึ่ง แล้วเลื่อนส่งไปให้

จี้เหวยเซินก้มมอง แล้วตอบกลับบนกระดาษว่า [ในเมื่อเถ้าแก่ซ่งจ่าย งั้นก็แล้วแต่ท่านจะจัดสรรเลยครับ”

เถ้าแก่ซ่งคิดใคร่ครวญดู แล้วตัดสินใจเลือกไปร้านอาหารตะวันตกสไตล์รัสเซียที่ตั้งอยู่บนถนนสายที่คึกคักที่สุดใจกลางเมืองในท้ายที่สุด

เลี้ยงข้าวนี่นา ย่อมต้องแสดงความจริงใจให้มากพอสิ

กินของแพง ๆ กินของดี ๆ อีกอย่างร้านอาหารแห่งนี้ยังมีความหมายต่อพวกเขาด้วย