เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงหมิ่นซิ่วกับซ่งเจิ้นมาถึงตอนก่อนเที่ยงวัน แล้วยังมีซ่งรุ่ยเหนียนกับหูเยวี่ยเอ๋อด้วย
จี้เม่าหลินรอสองสามีภรรยามาตั้งนาน อดใจไม่ไหวที่จะคุยเรื่องเหลียงอันอวี่กับพวกเขา ผลปรากฏว่านึกไม่ถึงเลยว่าเจียงหมิ่นซิ่วกับซ่งเจิ้นเองก็ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกทั้งคู่
“…จีบเธอเหรอ?!” เจียงหมิ่นซิ่วตกใจมาก “พวกเราสองคนไม่รู้จริง ๆ! รู้แค่ว่ามีเด็กคนนี้อยู่ อันหรานมีเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายอยู่ครุศาสตร์ด้วยสองสามคนเมื่อก่อน พวกเขาก็มีออกไปกินข้าวด้วยกันบ้างอะไรบ้างเป็นบางครั้ง”
“เธอไม่ได้บอกพวกเราสองคนเลยว่าเขาจีบเธอน่ะสิ!”
ซ่งรุ่ยเหนียนอยู่ด้านข้างหัวเราะชอบใจไม่หยุด ซ่งเจิ้นกับเจียงหมิ่นซิ่วจึงค่อยตั้งสติได้
“หมายความว่ายังไง? แกรู้เรื่องเหรอ?” ซ่งเจิ้นสะกิดลูกชายทีหนึ่ง
“แปลกตรงไหนล่ะครับ? ผมอยู่กับพี่สาวรองบ่อยกว่าพวกพ่อแม่ตั้งเยอะอยู่แล้ว ผมฉลาดจะตาย จะดูไม่ออกได้ยังไงว่าเธอมีพิรุธ” ซ่งรุ่ยเหนียนเอ่ย