กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“โอ๊ยแม่คุณ หวังไฉ่เสีย!!! เธอทำอะไรพิเรนทร์ขึ้นมาอีกเนี่ย!”
“เร็ว ๆ รีบเปิดหน้าต่างทุกบานออกให้หมด!”
สิ้นเสียงตะโกนลั่นของจี้เม่าหลิน ทุกคนก็ไอโขลก ๆ ท่ามกลางควันที่ฟุ้งกระจายเต็มบ้าน พลางรีบวิ่งไปเปิดหน้าต่าง บานไหนเปิดได้เป็นต้องเปิดออกจนเกลี้ยง
“แค่ก ๆ ทุกคนสวมเสื้อคลุมกันก่อนค่ะ! ฉันจะเปิดประตูใหญ่ด้วย ลมจะได้พัดถ่ายเท” ซ่งจือเหยาเดินไปที่หน้าประตูแล้วผลักประตูใหญ่ออก พร้อมถือโอกาสสวมเสื้อคลุมของตัวเองไปด้วย
จี้จงเฉียงเอามือปิดปากพลางโวยวายอยู่บนโซฟา “ไปทำอะไรเข้ากันแน่เนี่ย!”
ที่คางของหวังไฉ่เสียเปรอะคราบเขม่าดำเป็นทาง เธอเดินไอโขลก ๆ ออกมาพร้อมรอยยิ้มเจื่อน “ทะ...เนื้อสันทอด...แล้วก็อะไรนะ ปลาแมกเคอเรลรมควัน...”
จี้เม่าหลินแค่นหัวเราะ “ให้มันได้อย่างนี้สิ ช่างมั่นอกมั่นใจจริงนะเธอ เอาเมนูที่ต้องใช้ฝีมือขนาดนั้นมาทำพร้อมกันสองอย่างเนี่ย”