ตอนที่ 432 คิดถึงสิ คิดถึงมากเลย

เหลียงอันอวี่ไม่รู้ว่าจะอธิบายความรู้สึกยามอยู่กับซ่งอันหรานอย่างไรดี หากต้องพูดจริง ๆ ก็คงเป็นความรู้สึกสบายใจ เป็นตัวของตัวเอง และน่าสนใจมาก!

ตอนที่พวกเขาเริ่มต้นรู้จักกันนั้นกะทันหันมาก ที่ร้านผักดองตระกูลเจียง เขายังไปทำให้คนที่ต่อคิวข้างหลังเสียเวลาอีกด้วย

เขาถือหนังสือนวนิยายเล่มหนึ่งดูเซ่อซ่าเป็นบ้า

เด็กสาวที่เคยชอบในอดีตคนนั้น ตัวเขาเองมักจะพยายามเก๊กท่าให้ดูหล่อเหลา ดูสุขุมเยือกเย็นต่อหน้าเธอ ทั้งที่นั่นไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของตัวเองเลย

ตัวตนที่แท้จริงของเขาหลังจากพบว่าถูกเธอปั่นหัวเล่น ก็แหลกสลายไปในทันที ได้แต่กอดนวนิยายร้องไห้ขี้มูกโป่งอย่างน่าสมเพช ทำอะไรก็ไม่ดีสักอย่าง รู้สึกว่าชีวิตช่างน่าเบื่อหน่ายสิ้นดี กระทั่งเป้าหมายให้ก้าวไปก็ยังไม่มี