กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตรุษจีนปี 1993 หิมะก็ตกลงมาอีกครั้ง
หิมะเริ่มตกตั้งแต่ก่อนค่ำของวันที่ยี่สิบเก้า ยามเช้าตรู่ที่ก้าวเท้าออกจากบ้าน สรรพสิ่งล้วนถูกแต่งแต้มด้วยสีเงินขาวโพลน ยามย่ำลงบนผืนดิน แต่ละก้าวล้วนจมลึกเข้าไปในหิมะ ส่งเสียงดังกรอบแกรบ
จี้ซูอี้สวมชุดสีแดงสดใส บนผมที่มัดเป็นมวยดอกตูมเล็ก ๆ สองข้างยังผูกแถบแพรสีแดง เท้าสวมรองเท้าบูทหนังลูกวัวสีดำบุขนคู่หนึ่ง ทันทีที่ก้าวออกมาจากประตูตึก ก็ดึงดูดให้คุณอาคุณอาสะใภ้หลายคนอดที่จะเอ็นดูไม่ได้ พากันเข้ามาหยอกล้อเธอ
“ซูอี้จะไปฉลองตรุษจีนที่ไหนเหรอ”
จี้ซูอี้เอ่ยอย่างฉะฉาน ไร้เดียงสาและกระตือรือร้น “จะไปที่ไหนได้ล่ะคะ ก็ต้องไปบ้านปู่ทวดของหนูน่ะสิ! ที่นั่นของเขากว้างขวางนี่คะ!”