ตอนที่ 397 พวกคุณสองคน ช่างเหมาะสมกันจริง ๆ!

ซ่งจือเหยากับจี้เหวยเซินต่างเงียบไปเป็นเวลานาน ความเงียบสงัดแฝงไว้ด้วยความเคารพต่อผู้ล่วงลับ ทั้งสองฟังเสียงสะอื้นที่เริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ ของหลินฮั่น จนกระทั่งทุกถ้อยคำที่เขาเอ่ยออกมาเริ่มยากเย็นแสนเข็ญขึ้นทุกที

เขาเล่าว่าตัวเขาในตอนนั้นจะไปคาดคิดได้อย่างไรว่าน้องชายจะถูกกดน้ำตายในคูน้ำ เขาคิดไม่ถึง และพวกเด็กไม่กี่คนที่กดหัวน้องเขาก็คิดไม่ถึงเช่นกัน

พอเห็นคนแน่นิ่งไป ร่างลอยขึ้นมา คนกลุ่มแรกที่ตกใจแทบสิ้นสติก็คือพวกเด็กที่กดหัวน้องนั่นเอง ส่วนตัวเขาเองอยู่อีกฝั่งหนึ่ง ถูกเชือกมัดผูกติดไว้กับต้นไม้

พวกมันถือมีดเล่มเล็ก ๆ อะไรสักอย่างมาจ่อตรงเป้ากางเกงเพื่อขู่เขา ตอนนี้มาคิดดูก็คงแค่ขู่เท่านั้น ไม่มีความกล้าพอจะแทงจริง ๆ หรอก แต่ตัวเขาในตอนนั้น เป็นแค่ลูกหมูอ้วนตัวกลมป๊อก ไม่เอาถ่าน ที่พ่อแม่ปู่ย่าตามใจ กลับตกใจกลัวจนฉี่ราดกางเกง ตัวสั่นเทาราวกับจับไข้