ตอนที่ 396 คิดถึงคุณมาก คิดถึงคุณมากจริง ๆ

“แม่ครับ! แม่ แม่ แม่ แม่…” ประโยคแรกของจี้โย่วพูดออกมาทั้งที่ยังหอบหายใจ เขาเรียกแม่ตะกุกตะกักติดต่อกันไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง

“ลูกรัก ลูกรัก ลูกรัก ลูกรัก!!” ซ่งจือเหยาพยักหน้าอย่างแรง น้ำตาเอ่อล้นหยดแหมะลงบนโต๊ะ เธอเอ่ยตอบเขากลับไปเช่นกัน

“แม่ไม่ได้บาด บาดเจ็บใช่ไหมครับ? คุณปู่ล่ะครับ? คุณพ่อกับคุณย่าก็อยู่ด้วยไหม? หาพวกคุณเจอแล้วใช่ไหมครับ?”

“แม่ไม่ทรมานนะ…หนูไม่อยากร้องไห้ แต่หนูกลั้นไม่อยู่ครับ”

“หนูกินข้าวตรงเวลาและนอนหลับสบายดีตลอดเลยครับแม่ ไม่ต้องเป็นห่วงหนูนะ”

เสียงเด็กที่ยังไร้เดียงสาแต่ทว่าเข้มแข็งทำเอาคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นฟังแล้วหัวใจสั่นไหวกันทุกคน เฉิงซุ่นเองก็เป็นพ่อคนเหมือนกัน ชายชาตรีเลือดเหล็กถึงกับขอบตารื้นแดงขึ้นมาจาง ๆ ทั้งยังยกนิ้วโป้งขึ้นมาแสดงท่าทางว่า เด็กคนนี้ใช้ได้จริง ๆ! ตัวแค่นิดเดียว แต่พูดจาเป็นผู้ใหญ่ชะมัด!