กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันที่เดินทางกลับซงเจียง มีคนเกาะติดอยู่บนตัวของซ่งจือเหยาถึงสามคน
ลูกชายสุดที่รักของเธออยู่ในอ้อมอก กอดรัดเธอไว้แน่นเหมือนหมีโคอาลา ไม่ส่งเสียงดัง ได้แต่ร้องไห้อย่างเงียบ ๆ ทว่าน้ารองกับยายของเขานั้นส่งเสียงไม่เบาเลย ร้องไห้จนหูทั้งสองข้างของเธออื้ออึงหึ่ง ๆ ไปจนถึงตอนนอนตอนกลางคืน
เจ้าตัวน้อยรู้สึกไม่มั่นคงเอาเสียเลย เวลานอนยังคงติดเธอ กอดแขนข้างหนึ่งของเธอไว้ในอ้อมอกแน่น ซ่งจือเหยาจูบแล้วจูบอีก หัวใจอ่อนยวบราวกับละลายเป็นสายน้ำ