ตอนที่ 395 แรงมือเยอะใช่ย่อยนะเนี่ย

ตอนที่เดินไปยังเต็นท์ของจี้ฉงเชียน ซ่งจือเหยาเห็นดวงตาบวมเป่งราวกับผลวอลนัตของพ่อสามี รวมถึงมือที่กุมแม่สามีไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เธอก็อดไม่ได้ที่จะหลุดยิ้มออกมาจริง ๆ

สวีจิ้งชูเอ่ยอย่างจนใจ “ปล่อยมือได้หรือยังคะ”

จี้ฉงเชียนกล่าว “พวกเราเพิ่งจะส่งเสียงดังกันขนาดนั้น ตอนนี้ยังต้องมาเขินอายอะไรอีกเล่า”

สวีจิ้งชูเอ่ยเรียบ ๆ “ไม่ใช่ค่ะ คุณบีบมือข้างนี้ไว้ตลอดฉันขยับไม่ได้เลย ร่างกายครึ่งซีกเริ่มจะชาไปหมดแล้ว”

สีหน้าของจี้ฉงเชียนเปลี่ยนไปทันที เขารีบปล่อยมือ “คุณรีบขยับตัวหน่อยเร็ว... งั้นผมไปจับอีกข้างแทนดีไหม”

“...”