ตอนที่ 394 คุณทำฉันตกใจแทบตาย! ตกใจแทบตายเลย!

พอทำงานไปถึงช่วงครึ่งหลัง ฝนก็เริ่มตกลงมาจนได้ แม้จะไม่หนักหนาอะไร แต่สายฝนที่โปรยปรายอย่างละเอียดและถี่กระชั้นก็สาดกระทบใบหน้าและลำตัว ขึ้นลงบันไดเพียงไม่กี่รอบ ทั้งใบหน้า เส้นผม และเสื้อผ้าก็เปียกปอนไปจนหมด

สายตาของผู้อำนวยการเหยียนจับจ้องอยู่ที่ติงหมิงตลอดเวลา พลอยรอจนกระทั่งทุกคนลุยโคลนลุยน้ำกลับมาถึงค่ายสถานพักพิงอย่างยากลำบาก เขาก็เรียกติงหมิงไปพูดคุยกันในที่เงียบ ๆ

เวลาผ่านไปนานกว่าครึ่งชั่วโมง ผู้อำนวยการเหยียนเดินกลับมาเพียงลำพัง เจิ้งเฟินฟางที่จิตใจสับสนว้าวุ่นจึงรีบปรี่เข้าไปถามหาติงหมิงในทันที จากนั้นก็วิ่งหน้าตั้งมุ่งหน้าไปยังทิศทางนั้น

ซ่งจือเหยามองตามเงาร่างของเธอที่จากไปผ่านม่านฝน พลางแย้มยิ้มบาง ๆ ก่อนจะยกมือปาดน้ำฝนที่พร่าตา แล้วหมุนตัวเตรียมเดินเข้าเต็นท์เพื่อไปช่วยทุกคนจัดเก็บตำราและเอกสารข้อมูลที่กอบกู้กลับมาได้