ตอนที่ 392 สลายวาสนารัก

ราว 30 ชั่วโมงต่อมา รถไฟก็เทียบชานชาลาสถานีปลายทาง ซึ่งเป็นเมืองเล็กระดับอำเภอที่ยังอยู่ห่างจากหลีเจียงไปอีกหลายร้อยกิโลเมตร

พวกเขาเดินทางมาได้ไกลที่สุดเพียงเท่านี้

จี้เหวยเซินและสวีจิ้งชูรีบลงจากรถไฟ พลลางเดินหาที่กินข้าวด้านนอกแบบขอไปที จนมาเจอร้านบะหมี่หน้าแคบที่พื้นเต็มไปด้วยคราบน้ำมันเปรอะเปื้อนแห่งหนึ่ง

เถ้าแก่กำลังคุยกับลูกค้าคนอื่นอยู่พอดี เล่าว่าใครคนโน้นคนนี้หารถมาได้คันหนึ่ง แล้วจัดตั้งปาร์ตี้ในหมู่บ้านเพื่อจะมุ่งหน้าไปช่วยกู้ภัยที่หลีเจียง

แถมยังมีคนโน้นอีกคน ก็หารถมาได้เหมือนกัน แต่กลับผูกลาไว้ตัวหนึ่ง คุณพระช่วย คิดอะไรกันอยู่นะ กว่าจะถึงหลีเจียงลาก็คงเหนื่อยตายกันพอดี!

สิ้นเสียงพูด บนถนนดินด้านนอกก็มีเสียงผู้ชายวัยกลางคนตะโกนโหวกเหวกขึ้นมาว่า “หลบหน่อยครับหลบหน่อย! รถกู้ภัยอาสา! ใครอยากไปรีบขึ้นมาเร็วเข้า!”