ตอนที่ 391 คุณดีจังเลยนะ

ซ่งจือเหยาเป็นคนเข้มแข็งอย่างแน่นอน

แต่ต่อให้เป็นคนที่เข้มแข็งเพียงใด เมื่อนึกถึงบ้านขึ้นมาก็อดไม่ได้ที่จะอ่อนยวบและเปราะบาง

ยิ่งเวลามาพบเจอกับภัยพิบัติเช่นนี้ในต่างถิ่น ความคิดถึง ความเป็นห่วง และความกระวนกระวายอยากกลับไปพร้อมหน้าพร้อมตาในใจ มันจึงเอ่อล้นจนยากจะควบคุม

เธอถือบิสกิตอัดสำหรับทหารเต็มถุงตาข่าย แล้วเดินย้อนกลับไปที่เต็นท์เอากาต้มน้ำร้อนที่แจกมาไปรินน้ำร้อนใส่จนเต็ม ซ่งจือเหยาประคองบิสกิตกับแก้วเคลือบเดินมานั่งลงกับพื้นตรงหน้าประตูเต็นท์ตามสบายเหมือนเดิม

เจิ้งเฟินฟางช่วยแจกบิสกิตกับน้ำให้ทุกคนอยู่ด้านใน พอเสร็จก็รีบออกมาหาเธอ แล้วนั่งเคียงบ่าเคียงไหล่ลงบนพื้นด้วยกัน

ซ่งจือเหยาเคี้ยวบิสกิตกร๊อบ ๆ แต่เจิ้งเฟินฟางกลับกำซองในมือไว้แน่น เอาแต่ถูไปถูมาจนเกิดเสียงกรอบแกรบ ผ่านไปตั้งนานก็ยังฉีกไม่ออก