เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งจือเหยากำลังติดตั้งพัดลมไฟฟ้าให้จี้เหวยเซินอยู่ในห้องของซ่งรุ่ยเหนียน
อากาศช่วงนี้ตกกลางคืนไม่ยอมอาบน้ำคงไม่ได้ เมื่อครู่ต้มน้ำร้อนไว้หม้อใหญ่ พอนำไปผสมน้ำก็พอให้คนอาบได้สองคน เธอจึงบอกให้ซ่งอันหรานกับซ่งรุ่ยเหนียนไปอาบก่อน
ทางด้านนี้เธอดึงปลั๊กพ่วงมาเสียบเปิดพัดลมไฟฟ้า วางไว้ตรงตำแหน่งที่พอจะพัดโดนเตียงเตาได้เพียงนิดหน่อย แล้วจึงหันกลับมาปูฟูกปูนอน พึ่งจะคลี่ฟูกออกได้ผืนหนึ่ง พลันได้ยินเสียงแอดดังขึ้นด้านหลัง
เดิมทีประตูเปิดอยู่ เธอจึงหันไปมองตามสัญชาตญาณ ไม่นึกว่าจะได้เห็นใบหน้าของจี้เหวยเซินที่แดงก่ำอย่างเห็นได้ชัดใต้แสงไฟสลัวสีเหลือง
ซ่งจือเหยาหัวเราะพลางเอ่ย “แย่แล้วล่ะสิ ไม่ทันระวังจัดไปเยอะล่ะสิ? เมื่อกี้ก็บอกคุณแล้วว่าไม่ได้ดื่มมาตั้งปีหนึ่ง ให้เพลา ๆ หน่อย ก็ดันไม่ยอมฟัง”