ตอนที่ 379 เซินเซิน

สามพี่น้องนอนอยู่บนเตียงเตา ไม่มีใครเอ่ยปากว่าจะเป่าดับตะเกียงน้ำมันก๊าดดวงนั้น แม้จะดึกมากแล้ว แม้จะคุยกันจนเริ่มง่วงแล้วก็ตาม แต่ก็เพราะอย่างนี้นี่แหละ ถึงยิ่งกลัวว่าถ้าดับไฟแล้วจะเผลอหลับไปง่าย ๆ

ไม่มีใครตัดใจยอมหลับไปได้ลงคอ

พวกเขานับไม่ได้แล้วว่านานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้นอนเคียงข้างกันอย่างนี้ กดเสียงให้เบาลง คล้ายกับมุดอยู่ในผ้าห่มเพื่อคุยกระซิบกระซาบกัน

เมื่อก่อนแม้จะเคยนอนห้องเดียวกันที่บ้านของพวกซ่งจือเหยา แต่สำหรับเด็กชนบทแล้ว การได้นอนเรียงแถวหน้ากระดานอยู่บนเตียงเตาในบ้านชั้นเดียว เป็นความรู้สึกที่พิเศษยิ่งและไม่มีสิ่งใดมาแทนที่ได้