ตอนที่ 374 วันเกิดที่ฉันลืมไม่ลงที่สุด

หลังจากมาถึงถนนสายของกิน สองสามีภรรยาก็เกิดความเห็นไม่ตรงกันในเรื่องหนึ่งขึ้นมา

เรื่องนั้นก็คือควรจะให้ลูกชายได้ลองชิมโต้วจือของเมืองหลวงดูหรือไม่

ซ่งจือเหยาจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่อาจลืมรสชาตินั้นได้ จึงไม่อยากให้ลูกชายต้องมาเจอจริง ๆ ทว่าจี้เหวยเซินกลับเห็นว่าไหน ๆ ก็มาแล้ว มันเป็นรสชาติอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเมืองแห่งนี้ ควรจะได้ลองสัมผัสดูสักครั้ง

สุดท้ายย่อมต้องถามความเห็นของจี้โย่ว ซ่งจือเหยาจึงบอกเขาด้วยว่ามันไม่อร่อยจริง ๆ พวกเราไม่คุ้นชินกับรสชาติของทางนี้คงจะทนดื่มไม่ไหวเป็นแน่

จี้โย่วมองไปทางจี้เหวยเซิน “พ่อ ถ้าหนูจิบไปคำหนึ่งแล้วที่เหลือดื่มไม่ลง พ่อจะช่วยหนูดื่มให้หมดใช่ไหม?”

จี้เหวยเซินนึกถึงกลิ่นรสพรรค์นั้นขึ้นมาได้ในชั่วพริบตา พลันขมวดคิ้วเล็กน้อย