กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจ้าหนูจี้โย่วใกล้จะฉลองวันเกิดอีกแล้ว
วันเกิดปีนี้เป็นสิ่งที่เขาตั้งตารอคอยมาตั้งแต่ปีที่แล้ว
นับตั้งแต่วันที่สิบกว่า ๆ ที่ผลคะแนนสอบของน้ารองประกาศออกมา เขาก็ยิ่งเข้าสู่ภาวะตื่นเต้นกระปรี้กระเปร่าราวกับถูกฉีดเลือดไก่ในทุก ๆ วัน
เข้านอนแต่หัวค่ำตื่นแต่เช้าตรู่ ยามไปโรงเรียนอนุบาลดวงตากลมโตดำขลับคู่หนึ่งก็เปล่งประกายสดใสเป็นประกาย ทั้งยังกินข้าวได้มากกว่าปกติอีกด้วย
หลังจากเฉินเฟยเฟยเทียบส่วนสูงกับเขาเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วนก็ถอนหายใจอย่างหดหู่ใจ “โร่วโร่ว นายช่วยโตช้ากว่านี้หน่อยได้ไหม ตอนพวกเราเพิ่งเริ่มเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันก็เห็นชัด ๆ ว่าพอ ๆ กัน ทำไมตอนนี้ถึงสูงกว่าฉันตั้งเยอะขนาดนี้ล่ะ”
“นายทำให้ฉันไม่มีหน้าเอามาก ๆ เลยนะ”