ตอนที่ 333 น้ำดีไม่ไหลไปรดนาคนอื่น

ซ่งจือเหยาโทรศัพท์ตรงไปที่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยของบ้านพักครอบครัวทหารทันที ขอให้พวกเขาช่วยประสานงานเรียกรถสักคันเพื่อพาจี้เหวยเซินไปโรงพยาบาล

ยังดีที่แม้เขาจะเดินโซเซ แต่ตอนนี้ก็ยังพอลากเท้าก้าวไปได้ ซ่งจือเหยาจึงประคองเขาค่อย ๆ เดินลงบันไดมาอย่างช้า ๆ

เพื่อป้องกันไม่ให้เขาพูดจาเรื่อยเปื่อย แม้จะไม่รู้ว่าช่วยได้มากแค่ไหน แต่เธอก็ยังอุตส่าห์หาหน้ากากอนามัยมาสวมให้เขา พร้อมกับกระซิบเตือนข้างหูก่อนออกจากบ้านว่า “ห้ามพูดเพ้อเจ้อเชียวนะ ไม่อย่างนั้นถ้านายหายดีเมื่อไหร่… ก็เตรียมตัวอับอายขายหน้าได้เลย!”

จี้เหวยเซินไม่ตอบอะไร เพียงแต่จ้องมองเธอตาค้างไม่กะพริบ กระทั่งตอนที่จวนเจียนจะก้าวพ้นประตูตึก เขายังแอบก้มหน้าเอาแก้มมาคลอเคลียเธออีก

ซ่งจือเหยาสูดหายใจเข้าเฮือกหนึ่ง—