ตอนที่ 332 คิดจนร้อนรุ่มไปทั้งตัว

พอถึงตอนเที่ยงวัน สองสามีภรรยาปลีกตัวมาทำมื้อเที่ยงให้คนกลุ่มนี้เสร็จ จากนั้นตักใส่กล่องข้าวอะลูมิเนียมที่นำมาด้วย แล้วเรียกซ่งจือเหยาออกไปหาช่างเกา

ช่างเกาออกจากโรงงานไปนั่งรออยู่บนรถแล้ว

คนในครอบครัวสามคนล้วนไม่โง่ รู้ว่าเมื่อครู่ต้องเป็นช่างเกาทำอะไรสักอย่างแน่ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางถูกจำได้ว่าเป็นใคร

เจียงหมิ่นซิ่วตักข้าวกับกับข้าวใส่กล่องให้ลูกสาวคนโตจนพูน ตักชิ้นเนื้อใส่ให้ไม่น้อยเป็นพิเศษ อีกทั้งยังทอดไข่ดาวให้อีกฟอง และตักใส่กล่องให้ช่างเกาอีกกล่องในแบบเดียวกัน

สองมือยื่นให้ช่างเกา พลางเอ่ยขอบคุณยกใหญ่ “ช่างเกาคะ วันนี้รบกวนท่านจริง ๆ! ตอนหลังฉันคุยกับพ่อเขาดูแล้ว คิด ๆ ดูแล้วก็ลำบากจริง ๆ ถ้าจะให้ไปแตกหักชนตรง ๆ กับพวกนั้น เรื่องมันก็คงบานปลาย พวกเราเดิมทีก็รีบแข่งกับเวลาอยู่ด้วย…เฮ้อ ถึงตอนนั้นก็คงหนีไม่พ้นต้องไปรบกวนคุณปู่อยู่ดี!”

คำขอบคุณอันจริงใจเช่นนี้ช่างเกาย่อมรับไว้ด้วยรอยยิ้ม รับมาอย่างยินดี “ดี ๆ ผมหิวแล้วจริง ๆ ด้วย”