ตอนที่ 334 สิทธิพิเศษของคนป่วย

จี้เหวยเซินถูกจูบจนตื่น

รอยจูบแผ่วเบาอย่างยิ่งราวกับลูกไก่จิกข้าวสาร ค่อย ๆ ตกลงบนใบหน้าและริมฝีปากของเขาอย่างเป็นจังหวะเชื่องช้า แทบไม่ส่งเสียงเล็ดลอดออกมาเลย

ทว่าเพียงอาศัยลมหายใจของคนที่กำลังจูบและเสียงครางฮือในลำคอที่สะกดกลั้นไม่อยู่ ก็ฟังออกได้ทันทีถึงความดีใจและตื่นเต้นจนล้นปรี่ของเธอ

เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สบเข้ากับดวงตาเป็นประกายวิบวับของซ่งจือเหยา สมองที่ความร้อนสลายไปแล้วพลอยตื่นเต็มตา จึงเอ่ยถามอย่างจริงจัง “ขอถามหน่อยครับ ที่นี่คือสวรรค์หรือเปล่า”

ซ่งจือเหยาหัวเราะก๊าก ๆ กอดคอเขาแล้วระดมจุ๊บรัว ๆ เสียงดังจ๊วบจ๊วบ จี้เหวยเซินจึงยื่นแขนยาวออกไปกอดเธอไว้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแน่วแน่ “โอเค เข้าใจแล้วครับ ที่นี่คือสวรรค์จริง ๆ ด้วย”