กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากทะเลาะกันจบ หวังไฉ่เสียก็เดินหนีออกจากงานไปด้วยความโกรธ จี้เสี่ยวอวิ๋นกับเจียงหมิ่นซิ่วจึงรีบตามออกไป
จี้จงเฉียงยกเหล้าขาวกรอกเข้าปากด้วยความโมโหไปอีกครึ่งขวด นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ไปเข้าห้องน้ำ ทว่าพอยืนขึ้นใต้เท้าก็โซเซ ก้นกระแทกลงไปนั่งจ้ำเบ้ากับพื้นเสียงดังโครม
เขาเบะปาก น้ำตาก็ไหลพรากพลางพูดเจื้อยแจ้วขึ้นมาทันที “ฉันว่าแล้วเชียวว่าเธอต้องไม่ได้ลดความอ้วนเพื่อฉันแน่ ๆ…”
“ผม…ผมคบหากันกับเธอตั้งแต่ยังไม่ยี่สิบเลยนะ! หลายสิบปีมานี้ไม่เคยมีความคิดเปะปะเลอะเทอะอะไรเลย เธอ เอิ๊ก เธอทำกับผมแบบนี้ได้ยังไงกัน!!”
“เหล่าหวังบ้าบออะไรนั่นน่ะ จะดีเท่าผมได้เรอะ? เวลาบ้านเดิมฝ่ายหญิงของเธอมีเรื่องโน้นเรื่องนี้ทำไมเธอไม่ไปหาไอ้เหล่าหวังนั่นล่ะ!”