ตอนที่ 324 มองแล้วรู้สึกคึกคักมีชีวิตชีวา

สั่งอาหารเสร็จ คนอื่น ๆ ก็ทยอยมาถึงกันตามลำดับ

ซ่งจือเหยาเห็นเหล้าขาวที่พ่อตัวเองถือมาในมือ แล้วมองดูเบียร์ที่น้องชายถือมา ก็ถึงกับอึ้งไป “พ่อซ่ง นี่จะทำอะไรน่ะ วันนี้ต้องดื่มให้มีคนล้มพับไปสักคนให้ได้ใช่ไหม”

ซ่งเจิ้น “ทางตายายของเหวยเซินก็มาด้วยไม่ใช่เหรอ ผู้ชายตั้งเยอะขนาดนี้ แบ่งกันคนละนิดละหน่อยมันจะไปเยอะตรงไหน”

จี้เม่าหลินได้ยินดังนั้นก็พูดเหน็บแนมน้ำเสียงประหลาด “โธ่เอ๊ย ก็นั่นน่ะสิ บางคนคอไม่ค่อยจะแข็งอยู่แล้ว ไม่ได้ดื่มมาตั้งนาน พ่อกะว่าประเดี๋ยวลงคอไปสักร้อยกรัมก็คงได้เปิดฉากปราศรัยอย่างดุเดือดแล้วล่ะ”