เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายใต้การ “สอบสวน” ซ่งรุ่ยเหนียนทำได้เพียงสารภาพต้นสายปลายเหตุทั้งหมดใหม่อีกรอบอย่างซื่อ ๆ
ซ่งเจิ้นฟังจบกลับหัวเราะออกมา แล้วพ่นเสียงเหอะออกจากจมูก “เกมเล่นขายของของเด็กแค่นี้ก็ขู่แกจนอยู่หมัดได้ ต่อไปออกไปข้างนอกอย่าบอกนะว่าเป็นลูกชายฉัน!”
เจียงหมิ่นซิ่วฟาดฝ่ามือใส่ท้ายทอยเขาตรง ๆ หนึ่งฉาด “ไม่ใช่ลูกชายคุณแล้วจะเป็นลูกชายใครมิทราบ?! พูดจาแบบนี้ไม่มีหัวใจเอาเสียเลย! อะไรคือโดนขู่จนอยู่หมัด? ต้าเหนียนเป็นคนนิสัยอย่างไรคุณไม่รู้หรือไง เขาถูกคนรังแกตามใจชอบเพราะเขากลัวงั้นหรือ?”
“เด็กมันโตแล้ว คิดรอบคอบมากขึ้น นึกถึงบ้าน กลัวว่าพวกเราเปิดประตูทำการค้าอยู่ที่นี่แล้วจะมีปัญหาตามมา! คนดินกลบไปครึ่งตัวแล้วเหตุผลแค่นี้ยังดูไม่ออกหรือไง? คุณนั่นแหละออกไปข้างนอกอย่าบอกนะว่าเป็นผู้ชายของฉัน!”