ตอนที่ 308 โย่วโย่วจะไปฟ้องพ่อ!

“ชู่! ชู่!” จี้โย่วโบกมือเล็ก ๆ ที่ชูขึ้นสูงทันใด “น้ารองน้าชายอย่ามัวพูดคุยกระซิบกระซาบกันสิ ตาของหนูกับแม่จะลุยแล้วนะ!”

“เอ๊ะ?! …เร็ว ฟังคำสั่งฉัน นับสามสองหนึ่ง ยอบตัวลง!” ซ่งอันหรานกอดจี้โย่วแล้วยอบตัวลงหลังพุ่มไม้ดังพรึ่บ

ซ่งรุ่ยเหนียนก็รีบก้มตัวย่องตามมายอบตัวลงเช่นกัน

จี้โย่วกะพริบตาปริบ ๆ มองดูพุ่มไม้ที่สูงพ้นศีรษะของตน เห็นได้ชัดว่าไม่จำเป็นต้องทำอะไรซ้ำซ้อนเช่นนี้ จึงรีบยื่นหัวเล็ก ๆ ไปข้างหน้า มองลอดผ่านช่องว่างระหว่างกิ่งไม้ใบหญ้าไปยังริมคูน้ำ ด้วยกลัวว่าจะพลาดไปแม้แต่ฉากเดียว

หัวของซ่งอันหรานกับซ่งรุ่ยเหนียนยื่นตามมาทางซ้ายขวาทันที