ตอนที่ 277 แอบดีใจจนเนื้อเต้น

จี้เหวยเซินตื่นขึ้นมาตอนเจ็ดโมงเช้าโดยประมาณ ซึ่งเป็นเวลาที่คุณหมอมาตรวจรอบเตียง

พอลืมตาขึ้น เขาก็เห็นซ่งจือเหยาที่ยังมีคราบน้ำตาฟุบหลับอยู่ข้างเตียง เธอกอดมือของเขาหลับสนิทอยู่ จึงส่งสายตาบอกคุณหมอกับพยาบาลทันทีให้เบาเสียงลงหน่อย

ทั้งสองฝ่ายกระซิบถามไถ่กันอยู่สองสามประโยค หลังจากนั้นพวกคุณหมอก็ย่องปิดประตูออกไปอย่างเงียบเชียบ

ทิ้งให้จี้เหวยเซินอยู่ในห้องผู้ป่วยอันเงียบสงบเพียงลำพัง อาศัยแสงอรุณสีส้มแดงที่ส่องลอดผ่านหน้าต่างครึ่งบานเข้ามา จับจ้องใบหน้าของซ่งจือเหยาอย่างแน่วแน่

ทันใดนั้น ขนตาของเธอกระพริบไหวสองครา ค่อย ๆ เปิดขึ้น สบตากับเขาด้วยความงุนงงเล็กน้อย พอดึงสติกลับมาได้ก็ยิ้มออกมา “อรุณสวัสดิ์นะ”

ดวงตาของเธอแดงบวมเป่งราวกับผลวอลนัท