เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากพาพวกเด็ก ๆ ไปขี่ม้าวนรอบหนึ่งจนกลับมา ทุกคนต่างก็หิวแล้ว
ลูกชายคนโตของบ้านหวังซานก็กลับมาจากตัวอำเภอแล้ว รูปร่างหน้าตาเหมือนกับหวังไป๋ซุ่ยมาก ทว่านิสัยค่อนข้างเก็บตัว ดูซื่อ ๆ และสุขุมมั่นคง
พ่อลูกสามคนพากันเข้าไปวุ่นอยู่ในห้องครัว ผักและเนื้อสัตว์หลายอย่างล้วนเตรียมไว้ตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว ไม่นานนักหงอิงก็เริ่มช่วยยกอาหารขึ้นโต๊ะ ขนมปังหม้อ บะหมี่ราดน้ำมันพริก และจานใหญ่สุดท้ายที่ยกขึ้นมาก็คือเนื้อแกะตุ๋นซีอิ๊ว
ตอนบ่ายยังต้องไปตรวจงาน หวังซานเข้าใจดี จึงเพียงแต่บอกว่า อุตส่าห์เชิญพวกคุณมาเป็นแขกที่บ้านได้แท้ ๆ แต่กลับไม่ได้ลิ้มรสสุราพื้นเมืองของพวกเรา ช่างน่าเสียดายจริง ๆ
วิศวกรหลิวเลียนสำเนียงท้องถิ่นของพวกเขา “จะรีบไปทำไมล่ะพี่ใหญ่หวัง พวกเรายังต้องอยู่ที่นี่ตั้งหลายเดือน ย่อมมีโอกาสอยู่แล้ว”