ตอนที่ 272 ขอบใจนะน้องจือเหยา

หมู่บ้านตั้งพิงแนวเนินดินทอดยาว เบื้องหน้ามีแม่น้ำสายหนึ่ง และยังมีเนินดินสลับซับซ้อนเป็นหย่อม ๆ

หลังจากรถจี๊ปแล่นข้ามเนินดินทอดยาวมา ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็พลันเปิดกว้าง หมู่บ้านสร้างไล่จากล่างขึ้นบนอยู่บนเนินลาดชันรับแสงตะวัน ทั้งหมดเป็นกำแพงดินเหลือง หลังคาตัดด้วยอิฐสีน้ำเงิน

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นผสมระหว่างฝุ่นดินเหลืองกับมูลสัตว์เลี้ยง

พอเข้าหมู่บ้านมาก็เห็นคนเฒ่าคนแก่สองสามคนนั่งล้อมต้นฮวยต้นเก่าแก่ กำลังสีฝักข้าวโพดอยู่ใต้ร่มไม้ พอเห็นรถยนต์คันใหญ่สองคันที่หาดูได้ยากขนาดนี้ ก็หยุดคุยชะงัก ชะเง้อคอมองตาค้างพลางวิพากษ์วิจารณ์กันยกใหญ่