ตอนที่ 231 อยากให้คุณนายเอ็นดู

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ในที่สุด “จี้แตงโมน้อย” ก็เริ่มหนังตาหนักอึ้ง

ดวงตาปรือจะปิดมิปิด ปากยังคงพึมพำอือออคุยกับซ่งจือเหยา

จี้เหวยเซินจ้องมองใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อของเขา ไม่กล้าแม้แต่จะลมหายใจแรง กระทั่งเจ้าตัวน้อยหลับตาลงสนิทอยู่นานสองนานจนไม่มีความเคลื่อนไหวอีก จึงเลิกผ้าห่มลุกขึ้นทันที

ซ่งจือเหยากลั้นหัวเราะจนเหนื่อยเหลือเกิน เธอให้ความร่วมมือด้วยการชูแขนทั้งสองข้างขึ้นสูง แล้วถูกคุณพ่อของ “แตงโมน้อย” ผู้มีสีหน้าเคร่งขรึมช้อนอุ้มขึ้นในแนวนอน พาตัวย้ายไปยังห้องนอนรองอย่างรวดเร็ว

เพิ่งจะปิดประตูลงอย่างไร้เสียง จี้เหวยเซินก็ก้มหน้าลงประกบจูบเธอแทบจะในชั่วพริบตา ซ่งจือเหยาเกิดอารมณ์ขึ้นมาในทันที

ไม่ได้มีอะไรกันมาหลายวันแล้วจริง ๆ เธอก็คิดถึงมากเหมือนกัน