ตอนที่ 232 เอวคอดพิฆาต

ซ่งรุ่ยเหนียน “ก็ไปแล้วไงเล่า ก็เพราะไปมาแล้ว ฉันถึงต้องรีบมาเรียนหนังสือก่อนนอนนี่ไง… โธ่เอ๊ย เมื่อวานพ่อเขานอนเร็ว ฉันถึงค่อยจุดเทียนไขนะ”

ซ่งอันหรานขมวดคิ้ว เอ่ยอึกอักเล็กน้อย “นาย นายทำแบบนี้ มันก็ไม่ยิ่งทำให้ฉันดูไร้ประโยชน์หรอกเหรอ ฉันเป็นพี่สาวนายนะ ทุกวันทำประโยชน์ให้บ้านนี้ยังไม่เท่านายเลย……”

ซ่งรุ่ยเหนียนฟังแล้วซี้ดปากอย่างระอา นั่งยองลงกับพื้น “เธอเป็นลูกสาว จะมาเทียบอะไรกับฉันที่เป็นลูกชายเล่า เธอลองคิดดูสิ บ้านเราตั้งแต่เด็กจนโตไม่ใช่ว่าเสียเงินให้ฉันเยอะสุด ข้าวของดี ๆ ก็ประเคนให้ฉันก่อนเหรอ”