กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันที่นัดงานพบปะเพื่อนร่วมชั้น กำหนดเวลารวมตัวกันที่ภัตตาคารตอนเย็นสี่โมง ช่างบังเอิญจริง ๆ ที่นัดกันที่อาคารเจียเป่า ซึ่งก็คือภัตตาคารที่เจอกับเหลียงเยวี่ยเมื่อคราวก่อนนั่นเอง
ตอนที่ซ่งจือเหยาบอกเรื่องนี้กับจี้เหวยเซิน สีหน้าของเขาก็พลันเย็นชาลงทันทีพร้อมกับขมวดคิ้ว จากนั้นซ่งจือเหยาจึงพูดขึ้นว่า “เหลียงเยวี่ยยังเน้นย้ำเป็นพิเศษเลยนะคะว่าให้คุณไปรับฉัน เขาบอกว่าจะได้ให้ฉันอวดเสียหน่อย คุณดูสิ ความเก่งกาจยอดเยี่ยมของอาจารย์จี้ใคร ๆ ก็เห็นกันทั้งนั้น!”
จี้เหวยเซินจึงคลายคิ้วที่ขมวดลงทันใด “อืม เขาก็ยังพอเป็นคนที่รู้ความอยู่บ้าง”
ซ่งจือเหยาถูกท่าทางนั้นทำให้ขำจนหัวเราะร่าไปพักใหญ่